Reuscelarteriitis; systeemvasculitis van de grote vaten

  • 00Inleiding
  • 01RCA-classificatie, pathogenese en diagnose: symptomen, laboratoriumonderzoek, AT-biopt en beeldvorming
  • 02Pathogenese en spectrum van RCA
  • 03Symptomen/ klinisch beeld
  • 04Laboratoriumonderzoek
  • 05Aanvullend histologisch en beeldvormend onderzoek
  • 06Spoed diagnostisch traject bij verdenking RCA
  • 07Prognostische markers
  • 08Uitkomst op lange termijn
  • 09Behandeling RCA
  • 10Reacties (0)

Samenvatting

Reuscelarteriitis is een ziekte die sterk in beweging en ontwikkeling is wat betreft de classificatiecriteria, diagnostiek en de behandeling. Belangrijk is dat RCA-patiënten in een centrum behandeld worden met expertise op het gebied van de diagnostiek, beeldvorming en behandeling van RCA. CD-echografie en de FDG-PET/CT hebben een grote toegevoegde waarde bij de diagnostiek. En wat betreft de behandeling is aangetoond dat zowel methotrexaat als tocilizumab recidieven kunnen voorkomen en prednisolonsparend zijn.

Goede prospectieve studies zijn echter nodig om meer inzicht te verkrijgen in het spectrum en het beloop van RCA op patiënt- en vaatniveau. Tevens is het huidige arsenaal van evidence-based aanvullende behandelingen bij methotrexaat en tocilizumab te beperkt om de patiënten op maat te kunnen behandelen. Gerandomiseerde behandelstudies zijn nodig met onder andere leflunomide en de JAK/STAT-remmers om de RCA-patiënt gericht en op maat te kunnen behandelen.

Log in om het volledige artikel te lezen of een reactie te plaatsen

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Boumans, D.
Brouwer, E.
Colin, E.
Mulder, D.J.
Rutgers, A.
Sandovici, M.
Slart, R.H.J.A.
Thema Nascholingsartikel
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 28 september 2018
Editie FocusVasculair - Jaargang 3 - editie 3 - Editie 3, 2018

Leerdoelen

  • Reuscelarteriitis (RCA) is een grotevatenvasculitis waarbij alle grote arteriën aangedaan kunnen zijn.
  • RCA en polymyalgia rheumatica (PMR) behoren tot eenzelfde ziektespectrum.
  • De temporale arteriën zijn niet de enige arteriën die betrokken kunnen zijn.
  • Bij verdenking op vasculitis moet de bloeddruk aan beide armen gemeten worden. 
  • De combinatie van een normale bezinking en CRP wordt bij ongeveer 5% van de patiënten met RCA gezien en sluit de diagnose niet uit. Er bestaat geen ziektespecifieke biomarker.
  • Het biopt van de arteria temporalis (AT-biopt) geldt als gouden standaard, maar bij toepassing hiervan kan de diagnose gemakkelijk gemist worden.
  • De colour doppler(CD-)echografie van de craniële en axillaire arteriën is veelbelovend als diagnostische test.
  • De FDG-PET/CT is een belangrijk diagnosticum, maar kan ook negatief zijn indien de aorta en de zijtakken van de aorta niet zijn aangedaan.
  • Glucocorticoïd(GC-)sparende en vervangende behandeling dient laagdrempelig en vroeg in de behandeling te worden gestart.
  • Initieel frequente controle en vervolgens langdurige follow-up van patiënten met RCA is belangrijk voor monitoring van ziekteactiviteit, behandeling, glucocorticoïdgeïnduceerde schade en vaatschade.