Prehypertensie; wat moet ik ermee? 1 punt

Nascholingsartikel

Prehypertensie werd in 2003 gedefinieerd als een bloeddruk van 120-139/ 80-89 mmHg, maar deze term wordt tegenwoordig in enkele belangrijke klinische richtlijnen niet meer gebruikt. Prehypertensie is echter meer dan alleen een grenswaarde tussen normale en verhoogde bloeddruk. Prehypertensie is een risicofactor voor het ontwikkelen van hypertensie en is onafhankelijk geassocieerd met orgaanschade en verhoogde cardiovasculaire mortaliteit. De prevalentie van prehypertensie stijgt mogelijk mede ten gevolge van de obesitasepidemie. Prehypertensie wordt gekenmerkt door pathofysiologische veranderingen in vaatstructuur en hemodynamiek, zoals verhoogde perifere vaatweerstand, toegenomen vaatstijfheid, verhoogde activiteit van het sympathisch zenuwstelsel en veranderingen in de renale doorbloeding. Het kan worden beschouwd als een voorstadium van primaire hypertensie. Hoewel medicamenteuze behandeling van prehypertensie nog niet in de richtlijnen wordt aanbevolen, zijn leefstijlverbetering en periodieke monitoring van belang om het risico op progressie naar hypertensie en cardiovasculaire complicaties te verlagen.

Log in om het volledige artikel te lezen of een reactie te plaatsen

Abonneren

Downloads bij dit artikel

Direct abonneren

Word nu abonnee van FocusVasculair en ontvang:

• 4x per jaar het nascholingstijdschrift;
• toegang tot het online kenniscentrum;
• 4 geaccrediteerde e-learnings per editie.

Direct abonneren