Ontwikkelingen in de diagnostiek en behandeling van de acute longembolie 1 punt

Nascholingsartikel

De diagnostiek van de acute longembolie wordt bemoeilijkt door de heterogene klinische presentatie. Om zowel onder- als overdiagnostiek te voorkomen, is het van belang om bij een klinische verdenking op een acute longembolie een gevalideerd diagnostisch algoritme te gebruiken. Hierbij ligt de uitdaging in het reduceren van het aantal onnodig verrichte CT-scans. Het gebruik van een leeftijdsafhankelijke D-dimeerafkapwaarde kan hieraan een bijdrage leveren. Voor wat betreft de behandeling van de acute longembolie vormt de nieuwe generatie orale antistollingsmiddelen een aantrekkelijk alternatief voor de vitamine K-antagonisten. Het toepassen van risicostratificatie bij hemodynamisch stabiele longemboliepatiënten helpt ons de meest geschikte behandeling per individuele patiënt toe te passen. Hierbij dienen laagrisicopatiënten, die mogelijk thuis kunnen worden behandeld of vervroegd met ontslag kunnen, te worden gedifferentieerd van patiënten met een hoger risico, die nauwlettend dienen te worden gecontroleerd en geëvalueerd op de noodzaak van trombolytische therapie.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Downloads bij dit artikel

Direct abonneren

Word nu abonnee van FocusVasculair en ontvang:

• 4x per jaar het nascholingstijdschrift;
• toegang tot het online kenniscentrum;
• 4 geaccrediteerde e-learnings per editie.

Direct abonneren